~Sentinel~

Root Admin
  • Content count

    7590
  • Pridružen

  • Zadnje posjećeno


Reputation Activity

  1. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Vidiusov kanal   
    Vidiusov kanal ili pterigoidni kanal (canalis pterygoideus) je prolaz u lubanji koji vodi od ispred foramena laceruma u srednjoj kranijalnoj fosi (kroz laminu medialis processus pterygoidei) do fossae pterygopalatinae u sfenoidnoj kosti. Prenosi živac pterigoidnog kanala (n. canalis pterygoidei, Vidiusov živac), arteriju pterigoidnog kanala (Vidiusova arterija) i venu pterigoidnog kanala (v.canalis pterygoidei, Vidiusove vene).
  2. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Volkmannova ishemična kontraktura   
    Volkmannova ishemična kontraktura krajnji je ishod mišićne nekroze uzrokovane okluzijom cirkulacije podlaktice zbog bilo kojeg uzroka. Etiološki je kompresijski sindrom (stanje u kojem su cirkulacija i funkcija tkiva kompromitirane povećanjem tlaka u anatomski - fascijama, kostima, međukoštanim membranama - ograničenom prostoru). Najčešće se takve situacije javljaju u ozljedama različitog tipa i stupnja. Neliječena vaskularna insuficijencija nakon suprakondilarne frakture distalnog humerusa u djece, i posljedične ozljede brahijalne arterije, također mogu biti jedan od razloga.
    Fibrozno tkivo zamjenjuje područja nekrotičnog mišića, predilekcijski fleksornog mišićja, uzrokujući kontrakture. Tipično je lakat u fleksiji, ručni zglob u palmarnoj fleksiji, metakarpofalangealni zglobovi u hiperekstenziji, interfalangealni u fleksiji. Palmarna fleksija nastupa zbog retrakcije kontrahiranih fleksora, a hiperekstenzija metakarpofalangealnih zglobova posljedica je paralize međukoštanih mišića zbog čega ne dolazi do fleksije proksimalne falange. 
    Razvoj kontrakture od ishemije preko infarkta i retrakcije mišića može biti zaustavljem ranom dekompresijom zatvorenog prostora (fasciotomija i epimiziotomija).
  3. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Guyonov kanal   
    Guyonov kanal ili ulnarni kanal (lat. canalis ulnaris) je anatomski prostor na zapešću između pisiformne kosti (lat. os pisiforme) i kukaste kosti (lat. os hamatum) kroz koji jednim dijelom svog toka prolaze ulnarna arterija i ulnarni živac na putu prema šaci.

    Guyonov kanal je dugačak otprilike 4 cm i započinje na proksimalnom kraju transverzalnog karpalnog ligamenta i završava kod aponeurotskog luka hipotenarskih mišića. Ulegnuće između pisiformne kosti i kuke os hamatum pretvara se u fibrooseozni tunel premošćivanjem pisohamatnim ligamentom. Krov pri tome tvore volarni karpalni ligament i pisohamatni ligament.

    Ulnarni živac razdvaja se unutar Guyonova kanala na površinski i dubinski ogranak, gdje je duboki ogranak lociran radijalnije a površinski ogranak ulnarnije.

    Guyonov ulnarni kanal klinički je važan upravo zato što sadrži ulnarni živac i arteriju pa je moguća kompresijska ozljeda koja se naziva sindrom Guyonova kanala, gdje su simptomi posljedica kompresije živaca i posljedičnog gubitka osjeta i motoričkih funkcija mišića koji ulnarni živac inervira.


    Razlikujemo više tipova sindroma Guyonova kanala, ovisno o lokaciji na kojoj se komprimira ulnarni živac:
    tip I - kompresija u proksimalnom dijelu Guyonova kanala vodi do motoričke slabosti svih intrinzičnih mišića šake inerviranih ulnarnim živcem. Praćeno je senzoričkim gubitkom u području distribucije ulnarnog živca na šaci; tip II - najčešći tip sindroma Guyonova kanala uzrokovan kompresijom ulnarnog živca u donjem dijelu zapešća. To uzrokuje slične simptome kao kompresija u tipu I, no nije zahvaćena senzorička grana koja odlazi na dorzalni dio šake i motorička opskrba mišićima baze dlana - stoga u tipu II imamo gubitak motoričkih funkcija u distribuciji ulnarnog živca, a senzorička inervacija je netaknuta; tip III - najrjeđi tip syndrome Guyonova kanala uzrokovan kompresijom površinskog ogranka ulnarnog živca u distalnom dijelu Guyonova kanala. Tip III rezultira gubitkom kutanog osjeta iz područja distribucije ulnarnog živca, bez gubitka motoričkih funkcija.

    Na slici ispod je presjek kroz pešće kadavera na kojem se vidi medijalni živac (obilježen isprekidanim krugom) u karpalnom tunelu (obilježenom strelicama). Prostor u karpalnom tunelu, uz medijalni živac, zauzima i devet tetiva fleksora - obojane sivo desno od medijalnog živca. Velika strelica pokazuje transverzalni karpalni ligament.





  4. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Kartagenerov sindrom   
    Kartagenerov sindrom ili primarna cilijarna diskineza (sindrom nepokretnih cilija, ICD-10: Q89.3) je autosomno recesivna bolest karakterizirana abnormalnom pokretljivosti cilija i umanjenom mogućnosti mukocilijarnog čišćenja izlučevina. Ultrastrukturni i funkcionalni defekti cilija rezultiraju nedostatkom učinkovite pokretljivosti cilija, uzrokujući abnormalno čišćenje sluzi. To vodi do rekurentnih ili trajnih respiratornih infekcija, sinusitisa, otitisa media i muške neplodnosti. U 50% pacijenata, Kartagenerov je sindrom povezan sa situsom inversusom.

    Točnije rečeno, ako je primarna cilijarna diskineza praćena kombinacijom situsa inversusa (reverznog smještaja unutrašnjih organa), kroničnim sinusitisom i bronhiektazijama, to nazivamo Kartagenerovim sindromom.

    Glavna posljedica nedostatne cilijarne funkcije je smanjeno ili u potpunosti odsutno čišćenje sluzi iz pluća, i posljedična podložnost kroničnim respiratornim infekcijama, uključujući sinusitis, bronhitis, pneumoniju i otitis media. Progresivno oštećenje dišnog sustava je često, uključujući progresivne bronhiektazije koje započinju u ranom djetinjstvu, te sinusne bolesti. Dijagnoza se često propusti u ranoj dobi unatoč karakterističnim znakovima i simptomima. U muškaraca, nepokretljivost sperme vodi do neplodnosti, iako oplodnja ostaje moguća kroz uporabu in vitro oplodnje. Mnogi izgube sluh.

    Primarna cilijarna diskineza genetički je heterogeni poremećaj, zbog toga što su pokretne cilije građene od približno 250 različitih proteina. Oko 90% pojedinaca s primarnom cilijarnom diskinezom ima ultrastrukturne defekte vanjskih i/ili unutrašnjih dineinskin ruku koje cilijama daju njihovu pokretljivost.
  5. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Rosenthalova vlakna   
    inkluzije koje se razvijaju u astrocitima pri kroniènim reaktivnim i neoplastiènim proliferacijama; vlakno je debelo, izduženo, crvoliko i eozinofilno; obilne u Alexanderovoj bolesti.
  6. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Kochov trokut   
    Kochov trokut je naziv za dio desnog atrija koji sadrži atrioventrikularni čvor. Tvore ga prsten trikuspidalnog zalistka, sinus venosus i Todaroova tetiva.

    Čvor je, skupa sa zonom prelaznih stanica, pozicioniran na bazi atrijskog septuma, zauzimajući gornji dio Kochovog trokuta. Vrh trokuta je atrioventrikularna komponenta membranoznog septuma. Ova fibrozna struktura nastavlja se na lijevoj strani zadebljanjem desnog kraja regije fibroznog kontinuiteta između listova aortalnih i mitralnih zalistaka. To fibrozno zadebljanje, poznato kao desni fibrozni trigon i skupa sa membranoznim septumom tvori centralno fibrozno tijelo. Kada se gleda s desne strane, strukture koje tvore Kochov trokut umetnute su direktno u septum. Posteriornija granica je fibrozni snop koji se nastavlja sa zalistka donje šuplje vene - Todaroova tetiva. Anteriorna granica je linija hvatišta septalnog lista trikuspidalnog zalistka. To je struktura koja prelazi preko septuma desnog ventrikula u većine srca, dijeleći ga atrioventrikularnu i interventrikularnu komponentu.


    Slika 1. Skica Kochovog trokuta: CF - centralno fibrozno tijelo, CS - koronarni sinus, SL - septalni list trikuspidalnog zalistka, OF - fossa ovale, TT - Todaroova tetiva



    Slika 2. Disekcija desnog atrija sa ucrtanim važnijim demarkacijskim strukturama.

  7. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Calotov trokut   
    Calotov trokut, hepatobilijarni trokut ili cistohepatièni trokut (lat. trigonum cystohepaticum) je anatomski prostor omeðen ductusom hepaticusom medijalno, ductusom cysticusom lateralno i cistiènom arterijom superiorno.

    Ovaj anatomski prostor sadrži limfni èvor nazvan Mascagnijev limfni èvor ili Lundov limfni èvor koji se èesto poveæa zbog upale žuènog mjehura (kao pri primjerice kolecistitisu) ili upale bilijarnog trakta (kao pri primjerice kolangitisu) i može se otkloniti skupa sa žuènim mjehurom tijekom operacija žuènjaka (kolecistektomije).

  8. Gost
    Gost received reputation from Gost for a eponim, Von Recklinghausenova bolest   
    Von Recklinghausenova bolest ili neurofibromatoza tipa I je autosomno dominantni poremeæaj, vjerojatno porijekla neuralnog grebena, koji zahvaæa sva tri zametna sloja - stoga može zahvatiti bilo koji organski sustav. Neurofibromatoza nije jedna bolest, nego skupina heterogenih multisustavnih neurokutanih poremeæaja koji zahvaæaju derivate i neuroektoderma i mezenhima; najèešæe se razlikuju dva tipa: neurofibromatoza tipa I (85% sluèajeva) i neurofibromatoza tipa II (ili bilateralni akustièni neuromi/vestibularni švanomi u 10% sluèajeva).

    NF-1 uzrokovana je mutacijom gena na dugom kraku kromosoma 17 koji kodira protein poznat kao neurofibromin, a igra ulogu u intracelularnom signaliziranju; negativni je regulator Ras onkogena.

    Neurofibromatoza tipa I ima tri glavne znaèajke:

    multiple neurofibrome koji se obièno izboèuju na koži u obliku èvoriæa, a nastaju unutar ili pokraj živaca kože ili mekih tkiva (mogu se naæi i u unutrašnjim organima). Porijeklo nije sigurno, no vjerojatno nastaju od Schwannovih stanica. Pjege boje bijele kave (café au lait), odnosno, pigmentirane kožne promjene; pigmentirane hamartrome šarenice nazvane Lischovi èvoriæi.
    Za dijagnozu NF-1 moraju biti prisutna bar dva od slijedeæih kriterija:
    šest ili više cafe au lait makula veæih od 5 mm u prepubertetlija ili šest istih veæih od 15 mm kod postpubertetlija; dva ili više neurofibroma bilo kojeg tipa ili jedan pleksiformni neurofibrom diskoloracija u aksilarnim ili ingvinalnim regijama (Cowdenov znak); optièki gliom; dva ili više Lischova èvoriæa (hamartromi zjenice) lezije kostiju, poput sfenoidne displazije ili stanjivanja korteksa dugih kostiju, sa ili bez pseudoartroze roðak u prvom koljenu s neurofibromatozom tipa I prema prethodnim kriterijima.
    Incidencija bolesti je otprilike 1 u 3000. Bolesnici s NF-1 èešæe obolijevaju od neurofibrosarkoma, Wilmsova tumora, rabdomiosarkoma, meningeoma, optièkih glioma, feokromocitoma i kroniène mijeloiène leukemije. Veæina bolesnika ima smanjen kvocijent inteligencije.