Skoi na sadraj




Niste našli što tražite?

Ako niste pronašli temu koja Vas zanima, ili biste neku medicinsku temu voljeli vidjeti obraðenu na našim stranicama, slobodno nas kontaktirajte putem e-mail adrese info@perpetuum-lab.com.hr

Najnoviji èlanak

Behçetova bolest


Behçetova bolest (Morbus Behçet, ICD-10: M35.2) je multisistemski, relapsirajući, kronični vaskulitis s upalom sluznica, karakteriziran trijasom rekurentnih oralnih aftoznih ulceracija, genitalnih ulceracija i uveitisa.Behçetova bolest javlja se podjednako u muškaraca i žena, no ukupna incidencija varira diljem svijeta. U zemljama Zapada incidencija se kreće uglavom do 1 slučaj na 100 000 lju... Sij 20 2015 01:32


- - - - -

Debelo crijevo


Debelo crijevo ima èetiri dijela: uzlazni (colon ascendens), transverzalni (colon transversus), silazni (colon descendens) i sigmoidni (colon sigmoideum), koji se nastavljaju jedan na drugi u obliku luka. Debelo crijevo leži isprva desno od tankog crijeva, a onda sukcesivno superiorno i anteriorno od njega, lijevo od njega, te na kraju ispod njega.

Slika u privitku: Intestinum_crassum.png
Završni ileum i debelo crijevo (ukljuèujuæi appendix). Vide se sluznica, muskulatura (teniae), haustre, i appendices omentales intestinuma crassuma. Nema tenia coli (zadebljanih snopova longitudinalnih mišiæa ili appendices omentales na rectumu.


Uzlazno debelo crijevo

Uzlazno debelo crijevo je drugi dio debelog crijeva. Prolazi superiorno i desnom stranom trbušne šupljine od caecuma do desnog režnja jetre, gdje skreæe u lijevo u desnoj hepatiènoj fleksuri, flexuri coli. Uzlazno debelo crijevo je uže nego caecum i sekundarno je retroperitonealno duž desne strane posteriornog abdominalnog zida. Uzlazno debelo crijevo prekriveno je peritoneumom anteriorno i sa strane; ipak, kod približno 25% ljudi ima kratki mezenterij. Uzlazno debelo crijevo odvojeno je od anterolateralnog abdominalnog zida omentumom majusom. Duboki vertikalni usjek, nazvan desni parakolièni usjek, leži izmeðu lateralne površine uzlaznog debelog crijeva i abdominalnog zida.

Arterijsku opskrbu uzlaznom debelom crijevu i desnoj flexuri coli daju ogranci a. mesentericae superior, a. ileocolica i a. colica dextra. Ove arterije meðusobno anastomoziraju, kao i s desnim ogrankom a. colicae mediae, prve iz niza anastomotièkih lukova na koje se nastavljaju lukovi lijevih koliènih i sigmoidnih arterija tvoreæi jukstakoliènu arteriju, paralelnu se šireæi s mezenteriènim rubom debelog crijeva. Pritoke v. mesentericase superior, ileokolièna i desna kolièna vena odvode krv iz uzlaznog dijela debelog crijeva. Limfne žile prolaze prvo u epikoliène i parakoliène limfne èvorove, pored ileokoliènih i intermedijarnih desnih koliènih limfnih èvorova, a iz njih u superiorne mezenteriène limfne èvorove. Živci za uzlazno debelo crijevo dolaze iz gornjeg mezenteriènog živèanog pleksusa.


Pokretno uzlazno debelo crijevo

Kada inferiorni dio uzlaznog debelog crijeva ima mezenteriji, caecum i proksimalni dio debelog crijeva su abnormalno pokretni. Ovo stanje, prisutno kod približno 11% pojedinaca, može uzrokovati volvulus, opstrukcija crijeva kao rezultat zakretanja (lat. volvo - koturati). Kirurškim zahvatom se teniae coli caecuma i proksimalnog uzlaznog debelog crijeva zašiju za abdominalni zid.



Transverzalno debelo crijevo

Transverzalno debelo crijevo (približno 45 cm dugaèko) je treæi, najduži i najmobilniji dio debelog crijeva. Prelazi kroz abdomen od desne flexure coli do lijeve flexure coli, gdje se savija inferiorno i prelazi u silazno debelo crijevo. Splenièna fleksura, flexura coli sinistra, obièno je smještena superiornije, oštrija je i manje mobilna nego desna flexura coli. Leži anteriorno od inferiornog dijela lijevog bubrega i hvata se za ošit frenokoliènim ligamentom. Mezenterij transverzalnog debelog crijeva, transverzalni mezokolon, visi prema dolje obièno inferiorno od razine cristae illiacae, i hvata se ili je spojen s posteriornim zidom bursae omentalis. Korijen transverzalnog mezokolona lei duž inferiornog ruba gušteraèe i nastavlja se na parijetalni peritoneum posteriorno. S obzirom na to da je pokretljivo, smještaj transverzalnog debelog crijeva je varijabilan, te obièno visi do razine pupka (L3 razina). Ipak, kod visokih mršavih ljudi, transverzalno debelo crijevo može dosezati zdjelicu.

Slika u privitku: Debelo_crijevo.png
Utjecaj tipa tijela na položaj transverzalnog debelog crijeva. (A) Osoba kraæeg toraksa i dužeg abdomena vjerojatno æe imati visoko položeno transverzalno debelo crijevo. (B) Osoba astentiène graðe vjerojatno æe imati transverzalno debelo crijevo koje se spušta prema zdjelici.

Arterijska opskrba transverzalnog debelog crijeva dolazi uglavnom od a. colicae mediae, ogranka a. mesentericae superior. Ipak, transverzalno debelo crijevo može takoðer primati arterijsku opskrbu iz lijeve i desne a. colicae putem anastomoza, dijelom niza anastomotièkih lukova koji zajedno tvore a. juxtacolicu. Venska drenaža transverzalnog debelog crijeva odvija se preko v. mesentericae superior. Limfna drenaža transverzalnog debelog crijeva je u srednje koliène limfne èvorove, koji se zatim ulijevaju u gornje mezenteriène limfne èvorove.

Živci transverzalnog debelog crijeva polaze od gornjeg mezenteriènog živèanog pleksusa putem periarterijskih pleksusa desne i srednje koliène arterije. Ovi živci prenose simpatièka, parasimpatièka (vagalna), i visceralna aferentna živèana vlakna.


Silazno debelo crijevo

Silazno debelo crijevo zauzima sekundarno retriperitonelnu poziciju izmeðu lijeve flexure coli i lijeve fossae iliacae, gdje se nastavlja u sigmoidno debelo crijevo. Stoga peritoneum prekriva crijevo anteriorno i lateralno te ga veže za posteriorni abdominalni zid. Iako je retroperitonealno, silazno debelo crijevo, posebice u fossi iliaci, ima kratki mezenterij kod približno 33% ljudi, ipak, obièno nije dovoljno dugaèko da uzrokuje zapetljaj crijeva. Kako silazi, debelo crijevo prolazi anteriorno od lateralnog ruba lijevog bubrega. Kao i uzlazno debelo crijevo, silazno ima parakolièni usijek lijevo na od svoje lateralne površine.


Sigmoidno deblo crijevo

Sigmoidno deblo crijevo, koje karakterizira petlja S oblika varijabilne dužine (obièno oko 40cm), povezuje silazno debelo crijevo i rektum. Sigmoidno debelo crijevo proteže se od fossae iliacae do S3 segmenta kralješniène moždine, gdje se nastavlja u rektum. Završetak teniae coli, približno 15 cm od anusa, oznaèava rektosigmoidni spoj. Sigmoidno debelo crijevo obièno ima dugaèki mezenterij, stoga, relativno je pokretno, osobito u središnjem dijelu. Korijen sigmoidnog mezekolona ima hvatište oblika izvrnutog slova V, šireæi se prvo medijalno i superiorno duž vanjskih ilijaènih krvnih žila i zatim medijalno i inferiorno od bifurkacije zajednièkih ilijaènik krvnih žila do anteriorne površine sakruma. Lijevi ureter i bifurkacija lijeve zajednièke a. iliacae leže retroperitonelno, posteriorno od vrha korijena sigmoidnog mezokolona.

Arterijska opskrba silaznog i sigmoidnog debelog crijeva dolazi od a. colicae sinistrae i sigmoidnih arterija, organaka donje mezenteriène arterije. Stoga, približno na lijevoj flexuri coli, dogaða se drugi prelazak u krvnoj opskrbi abdominalnog dijela probavnog trakta: s gornje mezenteriène arterije za dio probavnog trakta proksimalno od flexure (embrionalno srednje crijevo), na donju mezenteriènu arteriju za dio probavnog trakta distalno od flexure sinistre (embrionalno stražnje crijevo). Sigmoidne arterije spuštaju se koso prema lijevo, gdje se dijele u silazne i uzlazne ogranke. Superiorni ogranak najsuperiornije sigmoidne arterija anastomozira sa silaznim ogrankom lijeve koliène arterije, tako tvoreæi dio marginalne arterije. Donja mezenterièna vena vraæa krv iz silaznog i sigmoidnog debelog crijeva, ulijevajuæi se obièno u spleniènu venu, te zatim u portalnu venu na putu u jetru.

Limfne žile iz silaznog i sigmoidnog debelog crijeva ulijevaju se u epikoliène i parakoliène limfne èvorove, ta zatim u intermedijarne koliène limfne èvorove duž a. colicae sinistrae. Limfa iz ovih èvorova odlazi u donje mezenteriène limfne èvorove koji liže oko a. mesentericae inferior. Ipak, limfa iz flexure coli sinistrae može se drenirati i u gornje mezenteriène limfne èvorove.

Proksimalno od flexure coli sinistrae, simpatièka i parasimpatièka vlakna putuju zajedno iz pleksusa abdominalne aorte putem periarterijskih pleksusa do abdominalnog dijela probavnog trakta; nakon flexure coli sinistrae slijede razlièite putove. Simpatièka inervarija silaznog i sigmoidnog debelog crijeva dolazi od lumbalnog dijela simpatièkog truncusa putem lumbalnih (abdominopelviènih) splanhnièkih živaca, superiornog mezenterièkog pleksusa i periarterijskih pleksusa koji slijede a. mesentericu inferior i njene ogranke. Parasimpatièka inervacija dolazi od pelviènih splanhièkih živaca putem donjih hipogastriènih (pelviènih) pleksusa i živaca, koji se penju retroperitonealno od živaca, neovisni o arterijskoj opskrbi ovog dijela probavnog trakta. Proksimalno od središnjeg dijela sigmoidnog debelog crijeva, visceralna aferentna vlakna provode osjet boli retrogradno sa simpatièkim vlaknima u torakolumbalne spinalne senzorièke ganglije, dok vlakna koja nose refleksne informacije putuju sa parasimpatièkim vlaknima u vagalne senzorièke ganglije. Distalno od srednjeg dijela sigmoidnog debelog crijeva, sva visceralna aferentna vlakna slijede parasimpatièka vlakna retrogradno u senzorièke ganglije spinalnih živaca S2-S4.
  • 0

Izvori:
Izvori:
  • Marušiæ A., Anatomija èovjeka, Medicinska naklada, 2002.
  • Moore K., Clinically Oriented Anatomy, Lippincott Williams & Wilkins, 2005.