EKG - Primjer 3


~Sentinel~
  • Izvori: [infobox][b]Izvori[/b][/infobox]

Upotrijebiti metodu od 12 koraka i pokušajte sami dokučiti odgovore prije nego pogledate rješenje!

72-godišnjak koji nije bio kod liječnika 20 godina dolazi bez specifičnih tegoba. Na pregledu je tlak 185/100 mmHg.

EKG primjer 3.png

EKG pokazuje pravilan ritam frekvencije 88 otkucaja u minuti. Postoji P val prije svakog QRS kompleksa, sa stabilnim PR intervalom (0,20 s). P val je pozitivan u odvodima I, II, aVF i V4-V6. Normalni sinusni ritam. P val je širok (> 0.12 s), kvrgav u odvodima II i V4 (P mitrale) i negativan u odvodima V1 i V2. To je karakteristika hipertrofije lijevog atrija.

Trajanje QRS kompleksa je normalno (0,08 s), os je normalna, između 0 i 90 stupnjeva (QRS kompleks je pozitivan u odvodima I i aVF). QT/QTc intervali su normalni (360/440 ms). Najveći nalaz jest znatno povećanje QRS napona (zbroj amplitude R vala i dubine S vala) na prekordijalnim odvodima (dubina S vala na odvodu V2 je 39 mm, a amplituda R vala na odvodu V5 je 40 mm, ukupno 79 mm), što predstavlja dijagnostički kriterij za hipertrofiju lijevog ventrikula (dubina S vala na odvodu V2 plus amplituda R vala na odvodu V5 veća ili jednaka 35 mm). Povezano s hipertrofijom lijevog ventrikula, nalazimo ST-T promjene ili repolarizacijske abnormalnosti na odvodima V4-V6. Ove ST-T promjene, koje nazivamo i “uzorak naprezanja” odraz su subendokardijalne ishemije. Zadnji dio miokarda koji prima opskrbu krvlju je subendokard, te kada je prisutna hipertrofija lijevog ventrikula, postoji ograničenje opskrbe krvlju ove regije. 

Predloženi su mnogi kriteriji za dijagnozu hipertrofije lijevog ventrukula na EKG-u. Primarno se odnose na amplitudu QRS kompleksa. Na amplitudu mogu utjecati brojni faktori, poput debljine, plućnih bolesti ili efuzije perikarda. S takvim bolestima, EKG ne mora reflektirati prisutnost hipertrofije lijevog ventrikula.

Predloženi kriteriji za dijagnozu hipertrofije lijevog ventrikula na EKG-u uključuju:

  • dubinu S vala (u mm) o odvodima V1 ili V2 plus amplituda R vala (u mm) u odvodima V5 ili V6 ukupno veća ili jednaka 35 mm s dobi preko 45 godina ili više ili jednako 45 mm ako je dob ispod 45 godina (Sokolow-Lyon kriteriji)
  • Najdublji S val (u mm) plus najviši R val (u mm) na bilo koja dva prekordijalna odvoda viši ili jednak 35 mm (ili viši ili jednak 45 mm ako je dob ispod 45 godina)
  • Dubina S vala (u mm) ili amplituda R vala (u mm) na bilo kojem prekordijalnom odvodu viša ili jednaka 25 mm
  • Amplituda R vala (u mm) na odvodu aVL veća ili jednaka 11 mm (ili viša ili jednaka 18 mm uz prisutnost lijeve osi) (Sokolow-Lyon kriteriji)
  • Amplituda R vala (u mm) na bilo kojem odvodu s udova veća ili jednaka 20 mm
  • Amplituda R vala (u mm) u odvodu aVL plus dubina S vala (u mm) na odvodu V3 viša ili jednaka 28 mm za muškarce ili 20 mm za žene (Cornellovi kriteriji).

Hipertrofija lijevog ventrikula može biti povezana s drugim promjenama na EKG-u uključujući:

  • odgodu intraventrikularnog provođenja zbog spore aktivacije zadebljanog miokarda
  • uspon QRS kompleksa može biti duži (veći od 0,05 s), to se naziva odgođena interdiskoidna deflekcija (interdiskoidna deflekcija mjeri se od početka QRS kompleksa do vrha R vala)
  • Fiziološka lijeva devijacija osi, između 0 i -30 stupnjeva (pozitivan QRS kompleks u odvodima I i II i negativni QRS kompleks u odvodu aVF)
  • Prisutnost hipertrofije lijevog atrija (ili abnormalnosti), što se naziva P mitrale, definira se kao P val koji je širok (više od 0,12 s) i grbav ( s visokom drugom komponentom). Hipertrofija lijevog atrija također može biti prisutna kada je P val u odvodu V1 i V2 primarno negativan (u odnosu na bifazični pozitivno-negativni, što je normalno)
  • ST-T abnormalnosti tipa ishemije (zbog subendokardijalne ishemije), koja se najčešće vidi na odvodima I, aVL, i V4-V6
  • elevacija J-točke i ST segmenta (rana repolarizacija), najčešće se vidi na odvodima V4-V6

Kako je spomenuto, amplituda QRS kompleksa mjeri se na površini tijela i na nju utječu mnogi faktori, stoga hipertrofija lijevog ventrikula može biti prisutna čak i ako kriteriji amplitude nisu prisutni. Za takve slučajeve postoje Romhilt-Estes skoring sustav (googlajte to).

U ovom slučaju, hipertrofija lijevog ventrikla vjerojatno je rezultat kronične neliječene hipertenzije. Druge etiologije uključuju aortalnu stenozu, koarktaciju aorte, sportaše, hipertrofičnu kardiomiopatiju zbog genetičkih mutacija. Glavna terapija je adekvatna kontrola kvrnog tlaka, osobito beta blokatorima, blokatorima kalcijskih kanala, ACE inhibitorima ili AR blokatorima, te kirurško zbrinjavanje aortalne stenoze ili koarktacije, procjena hemodinamskih abnormalnosti i rizika ventrikularnih aritmija u pacijenata s hipetrofičnom kardiomiopatijom.


  Report Tekst



  • Recently Browsing   0 korisnika

    Ni jedan registrirani korisnik ne pregledava ovu stranicu